Her Şey Bir Bütündür (Deneme)...

Jun 19, 2013 by

Köyler güzeldir. Köyde sizi herkes tanır. Statüler daha gerçek, insanların karakter yapılarının tahliline dair tespitler daha isabetlidir. Orada sizi küçük bir fotoğraf karesindeki anlık görüntülerinizle değil bütün bir hayat hikâyenizle ve gerçek bilgilerle değerlendirirler. Çünkü köyde değerlendirmeler bir anlık değildir. Beşikte yediğiniz bakladan başlarlar ve babanızdan, amcalarınızdan, teyzelerinizden, dedenizden, daha büyük dedenizden hatta sülalenizin nereden gelip nereye gittiğinden çıkarlar. Oysa şehirde insanları tanıyamazsınız. İnsanlar da sizi tanımazlar. En fazla altı aylık, bir yıllık, bilemediniz üç-beş yıllık hayatınızı kısmen bilirler. Yirmi yıllık iş arkadaşınızın bile, sizin aileniz ve özel hayatınızla ilgili fazlaca bir bilgisi yoktur. Çünkü şehirde belgeseller veya bir insanın köyündeki gibi enine boyuna değerlendirildiği uzun metrajlı filmler yahut sağlıklı tahliller ve tespitler yoktur. Şehirde daha çok anlık fotoğraflar ve biraz uzunca da olsa kısa metrajlı film kesitleri seyredebilirsiniz ancak… Şehirdeki bu durum sadece...

Oku

Ejder-3

Jun 19, 2013 by

...

Oku

Biz Dili Ne Kadar Doğru? Birliğin Önemine Vurgu Yapsak Yetmez mi? (Deneme)...

Jun 19, 2013 by

Bizim kültürümüzde “ben” pek de sevilen bir kelime değildir. Bunun yerine “biz” demek daha hoş karşılanır genellikle. Hem böylece üslûbun daha kibar ve edebî (aynı zamanda daha edepli) olduğu düşünülür… Tersi de biraz edepsizlik gibi görülür doğrusu. Bu yüzden çok fazla “ben” demek, pek de hoş karşılanmaz bizde. Oysa ben, bu yazımda, “ben” kelimesini sıkça kullanacağım. Biraz zor bir durum olacak bu aslında… Kimileri tarafından hemen benlik, bencillik, büyüklenme, kibir, narsizm ve megalomani gibi kavramlarla ilişkilendirilebileceğimi, daha yazıya başlar başlamaz bir saplantımı açık ettiğimi düşünenlerin olabileceğini biliyorum. Ama olsun! Bu yazıda “ben” de olmalı bir yerlerde. “Ben” ne demektir? Türkçede “ben” birinci tekil şahıs zamiridir. İnsan kendisini bir başkasına anlatırken “ben” der. Dolayısıyla “ben” demek aslında konuşan insanın kendisine işaret etmesidir, kısaca… Hepsi bu… Bu kadar… Basit ve doğal… Doğal olan bir şey daha...

Oku