ÇÖLE KAÇIŞ (Şiir)

Nov 29, 2014 by

ÇÖLE KAÇIŞ (Şiir)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ÇÖLE KAÇIŞ

Çöl;
cehennem sıcağı,
kızgın kum ocağı,
kafatası
ve kemik yatağıdır.
Yanmış kara taş,
kesik baş
ve savaş batağıdır; çöl.

Çöl!
Ne keskin bir çığlıktır
gece fırtınadaki sesin!
Çatlak dudaklarınla
üflediğin nefesin,
ıssız yürekleri
ürperten bir ıslıktır.
Kumdan tepeciklerin
ölülere yastıktır.

Sonsuzluk,
ufkunda yatan
incecik bir kıl;
uçuşan akbabalar,
yitik akıl gibidir.
Kızgın kum taneleri,
serpilip üzerine,
Leyla’nın ümidini
yiyen tırtıl gibidir.

Çöl!
Soğumuş yürekleri
ısıtmayan güneşin,
aşkla yanan Mecnun’un
derdine çare midir?
Gönül yakmaz ateşin
bilmem biçare midir?

Çöl!
Sarı kum denizi mi,
susuz tuz gölü müsün?
Hayat bahçesinin sen
solmuş bir gülü müsün?
Diri mi, ölü müsün?
Nimet sürgünü müsün?
Kararmış gümüş rengi
çıplak kayalarla sen,
bilmem hüzünlü müsün?

Ayhan AYKUT

Related Posts

Share This